مبارزات انتخاباتی

---

این ها عکس های ریشب هستن، وقتی که متأسفانه ( یا خوشبختانه) گذارمون افتاد خیابون ستارخان-شیراز.و خیابونی که در عرض ۲-۳ دقیقه  میشه طی کرد، ما حدود ۲ ساعت و ۵۰ دقیقه تو ترافیک بودیم.جنگ اعصابی بود.این قطب شهر (شمال شهر) عرصه ی جولون واسه موسوی ها شده و پایین شهر بنا به گزارش زنده ی برخی اقوام، میدون جنگ احمدی نژادی هاست.که جرئت نمیکردیم اون جا بریم و عکاسی کنیم.

این چند روزه مونده به انتخابات،فرصتی بود واسه مردم اینجا که تو خیابون جولون بدن،انرژی سرکوب شده ی چندین ساله شونو بریزن بیرون و به بهونه ی اتخابات،وسط خیابون قر بدن و نیروی انتظامی تو حیاط خلوت تماشا میکنه و خبری از گشت ارشاد-فعلا- نیست.

تحلیل ها زیاده ، ولی هرچه که هست امسال با سال های دیگه فرق میکنه،خیلی خیلی فرق می کنه.پخش مناظره ها، درگیری های لفظی بی سابقه بین کاندیدا ها، حضور زنان و همسران کاندیدا ها در صحنه ی مبارزات،شنیدن خواسته های عموم مردم از زبان کاندیدا ها مثل حقوق شهروندی و حقوق زنان، و شور بی سابقه ( به گفته ی بعضی دوم خردادی) مردم برای شرکت در انتخابات همگی این دوره را برجسته میکنن. 

پخش مناظره ها واقعا من رو ترغیب کرد که رأی بدم،چون  سیاست داخلی و خارجی و دروغ های بدیهی احمدی نژاد مو به تنم سیخ کرد.همین نارضایتی اکثریت مردم از احمدی نژاد باعث هجوم شمار بی سابقه ای از افراد در صحنه ی مبارزات انتخاباتی شده.خیابونای بسته،صدای بوق ماشین و کل زدن و شیپور که از شب تا صبح ادامه داره ،همه از کشمکش و اختلاف بین دولت و حکومت،یا حتی بین سران حکومت خبر میدن. 

اما به چه کسی رأی بدیم؟ اختلافات چشمگیری بین اظهارات سه نامزد جدید ریاست جمهوری( رضایی ، موسوی و کروبی) وجود نداره.شاید بشه سابقه ی اون ها رو ملاک قرار داد . البته فعالیت های کمپین ها و ستادهای انتخاباتی کم تأثیر نیست . کما اینکه مبارزات و تبلیغات کمپین میرحسین موسوی با صدقه ها ی بی وقفه ی دولت وقت رقابت میکنه.

پیوست : از فردا تبلیغات ممنوع!