انتخابات 1388

شنبه،۲۳ خرداد،بامداد

رای بدهیم ، اما نه به امید ایجاد تحولات تازه ، نه به امید وعده های کاندیداها ، بلکه به این امید که

احمدی نژاد از صحنه کنار برود.

 

نقش ما فقط در دوره ی انتخابات پررنگ نباشد ، بلکه

بعد از انتخابات پای مطالبات خود بایستیم و از رئیس جمهور منتخب بخواهیم که به خواست های ما و به وعده هایش عمل کند.

---

شنبه ۲۳ خرداد حدود ۱۰ صبح

شمارش کذایی آراء

 

جالب اینه که از دیشب تا حالا هرکسی که به بی بی سی زنگ میزنه بغض تو گلوشه ...تو فیس بوک تمام حرف هایی که زده می شه بوی شک واضطراب میده... آهای ۶۵ درصدی که به احمدی نژاد   رأی دادین،زنگ بزنین و نظر خودتونو بگین.

۱- تعرفه ها در بسیاری از حوزه ها کم آمد ، مردم تهران در برخی حوزه ها زیر رگبار شدید نگه داشته شدند تا تعرفه ها برسد.

۲-خبرگزاری فارس در نیمه شبی که هنوز مردم در حال رأی دادن بودند پیروزی ۶۵ درصدی احمدی نژاد را پیش بینی میکند.

۳-طرفداران احمدی نژاد دیشب بیرون ریختند و خوشحالی کردند در حالی که تجمع و تبلیغ از سوی نیروی انتظامی ممنوع شده بود-و با آنها برخوردی نشد!

۴-شبکه ی پیام کوتاه قطع می شود.

۵-ارتباط ناظران رأی با کاندیداها برقرار نمی شود.

۶-در بسیاری از حوزه ها اصلا ناظری وجود نداشت!

۷-درصد آراء قومیت ها و استان ها اعلام نمی شود.

8-از دیشب تا به حال شاهد تابعی درجه 1 از احمدی نژاد و موسوی بوده ایم:                   y=2x 

Y=احمدی نژاد        x=موسوی

۹- آراء با سرعت عمل بی سابقه ای شمرده می شوند!         

و اما سوءال این هست که حال چه کاری از ما بر می آید.۲ حالت وجود دارد :

۱-موسوی و کاندیدا های بازنده با شدت عمل اعتراض خود را ابراز می کنند و در این حال همراهی مردم نیز قطعی ست و وظیفه ی ماست که از آن ها حمایت کنیم.

۲-اعتراض شدیدی نمی شود و همچنان سکوت فضای سیاسی ایران را در بر می گیرد.در این حال مردم اعتراض نخواهند کرد و پشتیبانی از موسوی نیز نخواهند کرد،زیرا این سکوت خود خیانت به رأی ملت است.و نشانه ی دروغگویی است و در این حال مرز تفاوت بین احمدی نژاد و موسوی از بین می رود . و ما به حکومت احمدی نژاد تن در می دهیم.

---

دوشنبه ۲۵ خرداد،حدود ۱۰ شب

شیراز هنوز هم غوغاست

 

پریشب شاهد عینی تظاهرات دانشجویی میدان ارم بودم ، دانشجوها شعار می دادند و یگان های ویژه دیوار دوجداره ای در مقابل جمع تشکیل داده بودند تا راهپیمایی نکنند و جمعیت از آخر زیاد می شد.تا حدود ساعت ۹:۳۰ آن جا بودم و اتفاقی نیفتاد اما بعد از اون از دوستان خبر رسید که درگیری شروع شده ، گاز اشک آور پخش کردن و زد و خورد ها شروع شده.فیلم هایی از اون شب دارم ، اما فیس بوک باز نمی شه و یوتیوب فیلتره.

دیشب ساعت ۱۰:۳۰ از خیابون چمران صدای الله اکبر می رسید،همسایه ها هم شروع کردن به فریاد زدن.صحنه ی جالبی بود، تا ۱۱ ادامه دادیم.

امروز اون طور که به گوش من رسیده ساعت چهار بعد از ظهر ، حافظیه ی شیراز قراره راهپیمایی بشه ، ولی از جاش مطمئن نیستم.

 

 

 

---

پنجشنبه ۲۸ خرداد حدود ۱ بامداد

سوگواری

تجمع در شاهچراغ شیراز در روز پنجشنبه ، بسیار آرام برگزار شد، و احتمالا درگیری شدیدی میان

مردم و نیروهای حکومتی رخ نداد ، هدف تنها سوگواری کشته شدگان در جنبش های مردمی اخیر

بود .  مسالمت آمیز بود و همراه با حضور پررنگ مردم، به ویژه قشر دانشجو.

 

 

---

یکشنبه ۳۱ خرداد ،۱:۱۵ بامداد

حضور پررنگ و انکارناپذیر مردم،لاریجانی را به

صداوسیما کشاند

پس از سخنرانی تند و تیز مقام رهبری در روز جمعه ،همانطور که انتظار می رفت و از تحلیل ها برمی آمد،راهپیمایی و تظاهرات در تهران و دیگر شهرهای ایران گسترش یافت.

در شیراز،تظاهرات دیگر به دانشجویان محدود نمی شد بلکه ازقشرهای مختلف در آن حضور یافتند و ابتدا با سکوت و به طور مسالمت آمیز تجمع کردند ولی ضربه های باتوم برقی و غیر برقی ،تیراندازی ها و گازهای اشک آور،مردم را تحریک کردندو پس از مدتی شعار دادن را آغاز نمودند.

و اما نزدیک نیمه شب،آقای لاریجانی ،رئیس مجلس شورای اسلامی در صداوسیما حاضر می شودو به نرمی از "اصلاحات" سخن می گوید،مردم را به "آرامش" فرامی خواند و از رفتار جانبدارانه ی صداوسیما "انتقاد" می کند!

مسلما این عکس العمل از جانب سران حکومتی ،نشانگر این است که حضور وسیع مردم ،مقام رهبری و ارگان های منتخب او را به چالش جدی کشانده است.